مدل تحلیلی اثرات میکرو و نانوذرات آلاینده هوا در کاهش اشعه خورشید

نویسندگان

چکیده

در این تحقیق، میزان تأثیرپذیری تابش خورشیدی از عواملی مانند فاصله زمانی از ظهر خورشیدی و غلظت نانوذرات آلاینده هوا در سه اندازه مختلف (PM10، PM2.5 و PM1.0) مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور، تابش خورشیدی و غلظت آلاینده ذرات معلق (PM10، PM2.5 و PM1.0) در روزهای تابستان اندازه‌گیری شده و از بررسی آماری اطلاعات به دست آمده، مدل‌های پیش‌بینی‌کننده میزان تابش بر حسب غلظت ذرات و فاصله از ظهر خورشیدی، در سه رابطه برای PM10، PM2.5 و PM1.0 به دست آمده است. در ادامه، روابط مورد ارزیابی قرار گرفته تا از درستی و اثربخشی آن‌ها اطمینان حاصل شود. وقتی که مقدار واقعی تابش خورشیدی برابر 1953 کیلوژول بر متر مربع است، روابط سه‌گانه مذکور، میزان تابش را به ترتیب 1952، 1954 و 1953 کیلوژول بر متر مربع پیش‌بینی می‌کنند.

کلیدواژه‌ها