انرژی یک پارامتر اساسی در تعیین هزینه محصولات نهایی در صنایع پرمصرف انرژی است. توجه مناسب به بهره‌وری انرژی می‌تواند به طور قابل توجهی رقابت‌پذیری و سودآوری در این تأسیسات را افزایش دهد. بنابراین، کاهش مصرف انرژی برای رسیدگی به نگرانی‌های زیست‌محیطی و ترویج توسعه پایدار بسیار حیاتی است. در مقابل استراتژی‌های سرمایه‌بر و بلندمدت، رویکردهای کوتاه‌مدت و کم‌هزینه برای کاهش مصرف انرژی قابل‌اجراتر هستند. یکی از این استراتژی‌ها، گنجاندن ملاحظات انرژی در مدیریت نگهداری تأسیسات است. این مقاله یک چارچوب مبتنی بر بهینه‌سازی نگهداری پیشگیرانه (PMO) را پیشنهاد می‌کند تا اطمینان حاصل شود که معیار انرژی در بازنگری برنامه‌های نگهداری تجهیزات گنجانده شده است. هدف مطالعه حاضر، ایجاد زمینه‌ای برای تغییر نگرش‌های پرسنل عملیاتی و مدیریتی از طریق ارزیابی آگاهی آن‌ها از تأثیر نگهداری مناسب بر مصرف انرژی و ارزیابی استفاده از معیارهای انرژی در توسعه و بازنگری برنامه‌ریزی نگهداری تجهیزات است. سپس، در طراحی چارچوب، روش‌های متداول برای بازنگری برنامه‌های نگهداری تجهیزات اولویت‌بندی می‌شوند تا از تغییرات عمده رویه‌ای جلوگیری شود. این رویکرد به کاهش احتمال مقاومت در برابر تغییر با تکیه بر شیوه‌های معمول بازنگری نگهداری کمک می‌کند. چارچوب پیشنهادی در یک صنعت مبتنی بر فناوری در ایران به کار گرفته شده است. برنامه نگهداری تجهیزات پرمصرف انرژی در صنعت مورد مطالعه، یعنی یک فن سانتریفیوژ ۳۱۵ کیلوواتی، بازنگری شده تا اثربخشی و کارایی چارچوب پیشنهادی را تأیید و تضمین کند. نتایج به‌دست‌آمده از اجرای برنامه بازنگری شده به مدت تقریباً چهار ماه نشان می‌دهد که مصرف برق به طور متوسط ۲.۳٪ کاهش یافته است.